Wieża widokowa na Wielkiej Sowie

Kamienna wieża na Wielkiej Sowie ma 25 metrów wysokości i pochodzi z 1906 roku. To ona jest powodem, dla którego warto wejść na ten szczyt: wierzchołek jest zalesiony i bez wieży panoramy praktycznie nie ma.

Bilety i godziny

Wstęp kosztuje 6 zł normalny i 3 zł ulgowy. Ulga przysługuje dzieciom i młodzieży uczącej się do 19 roku życia, a dzieci do 6 lat wchodzą bezpłatnie, wyłącznie pod opieką dorosłego.

Godziny są nietypowe i to najczęstsza przyczyna nieudanego wyjazdu na ten szczyt. Od maja do października wieża działa w tygodniu tylko 10:00–15:00, a w weekendy dłużej, 9:00–18:00. Od listopada do kwietnia otwiera się wyłącznie w soboty i niedziele. Godzin nie podajemy: źródła podają dla sezonu zimowego rozbieżne wartości, a otwarcie zależy dodatkowo od pogody.

Oznacza to, że przez pół roku w dni powszednie wieża jest zamknięta. Na szczyt wejdziesz zawsze, ale zobaczysz las: cała panorama pochodzi z góry wieży.

Ostatnie wejście odbywa się 15 minut przed zamknięciem, więc przyjazd na ostatnią minutę oznacza, że nie wejdziesz. Opiekę nad obiektem sprawuje Gmina Pieszyce. Przy złej pogodzie wieża bywa zamykana także w godzinach otwarcia, jeśli jedziesz specjalnie dla widoku, sprawdź prognozę dla szczytu.

Co widać

Karkonosze ze Śnieżką na zachodzie, Ślęża na północnym wschodzie, Góry Stołowe i Masyw Śnieżnika na południu. Przy przeciętnej pogodzie widać grzbiety najbliższych pasm; przy dobrej, cały łuk Sudetów.

Kilka razy w roku, przy wyjątkowej przejrzystości powietrza, z wieży widać Alpy. Zdarza się to najczęściej jesienią i zimą, po przejściu frontu atmosferycznego, gdy powietrze jest chłodne i przemyte. Latem, mimo lepszej pogody, widoczność bywa gorsza: powietrze jest wtedy bardziej zamglone.

Skąd tu wieża

Wielka Sowa miała wieżę widokową już wcześniej: pierwszą, drewnianą, oddano do użytku w lipcu 1886 roku, w czasie gdy turystyka w Sudetach dopiero się rozkręcała. Po dwudziestu latach zastąpiono ją trwalszą konstrukcją kamienną: budowę rozpoczęto w 1905 roku, a uroczyste otwarcie odbyło się 24 maja 1906.

To jedna z siedemnastu zachowanych w Polsce wież Bismarcka: obiektów stawianych na przełomie XIX i XX wieku w całych Niemczech. Większość z nich nie przetrwała; ta stoi nieprzerwanie od stu dwudziestu lat. Szersze tło zebraliśmy na stronie historii Gór Sowich.

Wejście na górę

Na szczyt wieży prowadzą schody, bez windy, bez alternatywy. Dwadzieścia pięć metrów to mniej więcej wysokość ośmiopiętrowego budynku, więc dla większości osób to kilka minut spokojnego wchodzenia.

Górny taras jest odsłonięty i wieje na nim zawsze mocniej niż na szczycie. Przy chłodnej pogodzie warto mieć czapkę: widok najlepiej ogląda się bez pośpiechu, a bez nakrycia głowy pośpiech pojawia się sam.

Zanim wejdziesz